سکوت sokot

طالعم را باز

دیدم

همین بود

همین بود

همین غم

همین درد

همین دمنوش بی رحم

که تلخ است

قهوه اش هم سان زجرست

...نمیدانم چرا دمنوشم انقدر تلخ است

سکوت sokot...

نی مگو با همگان از دل بیزار نگوانکه می داد ز آن یار بیدار نبودانکه ساقیسخودش اول کار ،می خوارنبودیاری که ز یار خودش زخم دیدهخنجرش از همان اول کار زهر بار نبودبعد از رفتن توخنجرت دگر خنجری زهردار نبود عاشقی یعنی که درعشقش هوایت بس...بس بد باشد عاشقی جلوه جامی که از ان مانده سحرعاشقی یک دم یک لحظه دلیدر صبوحی با تو یار و می ایمن از این حصر دل ازار تو را میخواهمدلم من سازباز بارانی میخواهد اخر این حصرنوایی بشوداینه ایاینه دل صدایی بشودجان من میدل هوایی بشودجان من اینه باز کن از ساقر تنهایی تنها تنها باز شونشود جام می توسحریانک سکوت sokot...

اینجا گدا با گدا فرقی نمیکند

اینجا شاهی جز رضا کسی نمیکند

طعم نگاه تو شیرینی لب است

اینجا کسی عشوه های بی قواره

بی قراری نمیکند

دل پر میزند اینجا

نه دل پر میشوداینجا

در هوای دوست

اینجا قراری بی قراری من است

...دلم هوات کرده...

مهدی هادیان

سکوت sokot...